De wet

Zelfdoding is in Nederland niet strafbaar maar hulp daarbij is dat wel

art 294 Sr: Hij die opzettelijk een ander tot zelfdoding aanzet, wordt, indien de zelfdoding volgt, gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren. Hij die opzettelijk een ander bij zelfdoding behulpzaam is of hem de middelen daartoe verschaft, wordt, indien de zelfdoding volgt, gestraft met een gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren. Het feit is niet strafbaar, indien het is begaan door een arts die daarbij voldoet aan de zorgvuldigheidseisen.

Beide ministers hebben in navolging van de Hoge Raad gesteld dat niet als strafbare hulp bij zelfdoding kan worden beschouwd:
- informatie geven,
- gesprekken voeren over zelfdoding en
- het bieden van morele steun (door erbij aanwezig te zijn).

"Uit Jurisprudentie van de Hoge Raad (NJ 1996 nr 322) valt op te maken dat onder het begrip behulpzaamheid bij zelfdoding in de zin van artikel 294 Sr niet kan worden verstaan het verschaffen van informatie, het voeren van gesprekken en het geven van morele steun. Dergelijk handelen is derhalve niet strafbaar. Wel strafbaar is in beginsel degene die middelen verschaft en duidelijke, op naleving gerichte instructies geeft tijdens de uitvoering van de zelfdoding. [...] Het verstrekken van informatie aan artsen of aan andere personen is op grond van het bovenstaande derhalve niet strafbaar (Handelingen Tweede Kamer 2002-2003 nr 1067)."